posted on 01 Jan 2008 22:30 by chichan
วันนี้ฉันไปสำรวจดาวของเธอมา เธอบอกฉันว่าเธออยู่คนเดียว
คำพูดเธอช่างมีค่านัก เธออยู่คนเดียวบนโลกใบเล็กที่ยิ่งใหญ่จริงๆ
เป็นเกียรติมากทีเดียว ที่ได้แอบแวะไปที่ดาวของเธอวันนี้
ฉันพบว่า เรามีอะไรหลายอย่างตรงกัน
เธอทำให้ฉัน มองเห็นตัวเองที่ซ่อนไว้
เรารักฤดูฝนเหมือนกัน เราดื่มด่ำกับความเศร้า
แม้ดาวเหงาของฉัน จะมีเพียงฤดูฝน
แต่เธอก็ทำให้ฉันรู้สึกอุ่นหัวใจอย่างพูดลำบาก
ฉันเอื้อมมือ แตะหนังสือฝุ่นกลบเล่มหนึ่งของเธอ
เมื่อเปิดอ่าน ฉันสะดุดกับคำของเธอ
ที่ว่า ความรักเกิดขึ้นได้ โดยไม่จำเป็นต้องเป็นความรักอย่างคู่รัก
ถูกของเธอ
ขอบคุณมากที่ทำให้ฉันยิ้มได้ กับตัวเิอง
ดาวเหงาของฉันมันไกลนัก ดาวเล็กๆ แสงเบาๆี่
ฉัน ยังอยู่บนนั้น ยังเฝ้ามองดาวของเธอไกลๆ
หวังว่าดาวของฉันจะผ่านแสงริบหรี่ ไปถึงเธอได้บางที
posted on 23 Dec 2007 20:26 by chichan
เงียบไว้ เพื่อ ฟัง
เงียบไว้ เพื่อ ให้ตัวเองคิด
เงียบไว้ เพื่อ ให้คนอื่นได้คิด
เงียบไว้ เพื่อ เคารพ
เงียบไว้ เพื่อ จบ
เงียบไว้ เพื่อ จะไม่จบ
เงียบไว้ เพื่อ รอ
เงียบไว้ เพื่อ ความสุข
เงียบไว้ เพื่อ สังเกต
เงียบไว้ เพื่อ เธอ
เงียบไว้ เพื่อ ฉัน
เงียบไว้ เพื่อ เขา
เงียบไว้ เพื่อ เรา
เงียบไว้ เพื่อ อะไร?
ทำไม ไม่ ออกเสียง?
วันนี้ อย่า เงียบ
แต่วันอื่น เงียบไว้
จงเป็นใบ้ และ หูหนวก
posted on 14 Dec 2007 19:30 by chichan
ฉันเองกำลังพยามไม่มองกลับไปข้างหลัง
แต่มันก็เผลอหันกลับไปจนได้
สิ่งที่เราได้ทำผ่านๆมาแล้ว
พอกลับไปมอง ก็อยากจะกลับไปแก้ไขด้วย
แต่มันไม่ได้แล้ว
ถ้างั้น เราจะัหันไปทำไม?
พออยู่คนเดียว ก็จะนั่งนึกถึงเรื่องต่างๆ
ทั้งสุข ทั้งทุกข์
นึกแล้ว ก็ดีใจ และ สะเทือนใจบ้าง
ทำไงดีหนอให้มองไปข้างหน้าอย่างเดียว?
เหนื่อยใจจัง
